แปลกใจตัวเอง-ปนัดดา เรืองวุฒิ

[ti:แปลกใจตัวเอง]
[ar:Panadda Ruangwut]
[al:Panutda # 7 Daukmai...Nauk Jaekun]
[by:]
[offset:0]
[00:00.00]แปลกใจตัวเอง - ปนัดดา เรืองวุฒิ
[00:16.48]ก็แปลกที่ยังหายใจ
[00:23.57]และโลกไม่ได้หยุดหมุน
[00:26.56]เหมือนที่เคยกลัว
[00:30.82]ลืมตาขึ้นมา มองไปรอบตัว
[00:36.39]รับรู้ถึงความรู้สึก
[00:39.02]ที่มันยังติดค้าง
[00:43.94]คนคนหนึ่ง
[00:45.44]เพิ่งจากฉันไปเมื่อคืน
[00:49.07]คนที่ทุกทีที่ตื่นนอน
[00:54.49]ก็ต้องคิดถึงเขาก่อนใคร
[00:57.30]อยากบอกว่าฉันไม่ได้แปลกใจ
[01:01.00]ที่เขามาทิ้งกันไป
[01:05.53]อยู่บนความกลัว
[01:07.16]เนิ่นนานเพียงใด
[01:09.06]เข้าใจมันซักที
[01:11.56]ว่าต่อให้น้ำตามันจะไหล
[01:15.75]เมื่อไม่มีใครอยู่ตรงนี้
[01:19.95]แปลกใจตัวเองที่ยังมี
[01:23.47]เรี่ยวแรงที่มันหลงเหลือ
[01:26.27]ให้พอเช็ดน้ำตา
[01:36.32]อาจเจ็บที่ตรงหัวใจ
[01:43.52]แต่ชีพจรของฉันก็ยังเป็นอยู่
[01:50.89]มีลมหายใจให้ยังรับรู้
[01:56.39]รับรู้ถึงความโดดเดี่ยว
[01:59.49]เมื่อมันไม่มีเขา
[02:03.94]คนคนหนึ่ง
[02:05.60]เพิ่งจากฉันไปเมื่อคืน
[02:08.86]คนที่ทุกทีที่ตื่นนอน
[02:14.54]ก็ต้องคิดถึงเขาก่อนใคร
[02:17.12]อยากบอกว่าฉันไม่ได้แปลกใจ
[02:20.93]ที่เขามาทิ้งกันไป
[02:25.22]อยู่บนความกลัว
[02:27.07]เนิ่นนานเพียงใด
[02:28.85]เข้าใจมันซักที
[02:31.45]ว่าต่อให้น้ำตามันจะไหล
[02:35.58]เมื่อไม่มีใครอยู่ตรงนี้
[02:39.91]แปลกใจตัวเองที่ยังมี
[02:43.44]เรี่ยวแรงที่มันหลงเหลือ
[02:46.27]ให้พอเช็ดน้ำตา
[03:01.43]บอกว่าฉันไม่ได้แปลกใจ
[03:04.75]ที่เขามาทิ้งกันไป
[03:08.94]อยู่บนความกลัว
[03:10.68]เนิ่นนานเพียงใด
[03:12.51]เข้าใจมันซักที
[03:15.30]ว่าต่อให้น้ำตามันจะไหล
[03:19.33]เมื่อไม่มีใครอยู่ตรงนี้
[03:23.58]แปลกใจตัวเองที่ยังมี
[03:27.15]เรี่ยวแรงที่มันหลงเหลือ
[03:29.94]ให้พอเช็ดน้ำตา