ผ่าน-พาราด็อกซ์

Paradox - ผ่าน
คำร้อง/ทำนอง อิทธิพงศ์ กฤดากร ณ อยุธยา
เรียบเรียง Paradox


วันที่รอ... วันที่คอย...
คนที่เดินผ่าน คงไม่มองผ่าน...
คนที่รอ...อย่างคนที่คอย...
กับใจที่ยังว่างเปล่า มันช่างหนาวสั่น

ลอยคอกลางทะเลทราย
แดดรอนๆหัวใจมันหลอมละลาย แห้งผาก
เจอะกับเธอ นางฟ้าในนิยาย
เสกลำธารให้ความชุ่มฉ่ำ เย็นซ่า...

อยากบอกเธอเหลือเกิน
อย่าด่วนเลือนหายไป โปรดมองมาที่ฉันหน่อย

วันที่รอ... วันที่คอย...
คนที่เดินผ่าน คงไม่มองผ่าน...
คนที่รอ...อย่างคนที่คอย...
ให้เธอได้เดินเข้ามา ในคืนที่หนาวสั่น

รอ... คอยนานเหลือเกิน
ปล่อยให้เธอยิ่งเดินออกไป ไกลห่าง
อยากให้เธอเคียงข้างไปด้วยกัน
สู่ดินแดนสวรรค์ ที่ฝันว่าเรา เคียงคู่...

อยากบอกเธอเหลือเกิน
โปรดอย่าเลือนหายไป โอ้เธอ...มองที่ฉันหน่อย...
เปรียบเธอคือนางฟ้า เสกให้เกิดฝนโปรยปราย
เธอคือแสงสว่าง ส่องให้รักนิรันดร์...

คิดมารักกันหน่อย... ช่วยมารักกันบ่อย
หันมาทักกันหน่อย ทำอย่างคนไม่เคย
หันมาหน่อย ฝันบ่อยๆมันพร่ำเพ้อ...

วันที่รอ... วันที่คอย...
คนที่เดินผ่าน ที่เธอไม่มองผ่าน...
กับคนที่รอ... อย่างคนที่คอย...
กับใจที่ยังว่างเปล่า มันช่างหนาวสั่น...

คนที่รอ... วันที่คอย...
ให้เธอนั้นเดินผ่าน และคงไม่มองข้าม...
ดั่งคนที่รอ... อย่างคนที่คอย...
ให้เธอได้เดินเข้ามา ในคืนที่หนาวสั่น...